Air Europa: Bogota - Brussel, 15 augustus 2016

6 september 2016

Na een prachtige rondreis in Colombia was het helaas tijd om naar huis te vliegen via Madrid. 15 augustus was een feestdag en een maandag, daarom werd deze feestdag niet verplaatst naar de eerstvolgende maandag. Hierdoor was het kalm in Bogota en konden we met het openbaar vervoer naar de luchthaven. De halte van de Transmillenio lag op vijf minuten van ons hostel en na een overstap op een andere bus bij de eindhalte kwamen we twee uur en drie kwartier voor ons vertrek aan op de luchthaven. De vlucht vertrok om 20.00.

De internationale terminal ziet er heel recent uit. Aan de incheckbalies voor Air Europa stond al een lange rij. Samen met de balies voor de Business Class waren er 10 balies geopend. Toch ging de rij heel traag vooruit. Wanneer er geen premiumpassagiers meer waren mochten de Economy class passagiers ook inchecken aan de Businessclass-balies.

Tijdens het aanschuiven werd je paspoort gecontroleerd en werden er net zoals bij vluchten naar de VS veiligheidsvragen gesteld over de bagage. Omdat we als groep reisden mochten we met 2 of 3 personen inchecken aan 1 balie. Dit ging heel traag en als we niet hadden opgelet werd de bagage met de verkeerde naam gelabeld. Dit kon problemen opleveren wanneer bagage eventueel niet was aangekomen in Brussel. Doordat er dus een foute bagagelabel was geprint moest de dame aan de balie dit label annuleren en daardoor duurde het natuurlijk nog iets langer.

Nadat we waren ingecheckt konden we doorlopen naar de paspoortcontrole. Net voor de controle werd reeds je boardingpass gecontroleerd en gescand. Hier net voorbij kon het zijn dat een veiligheidsbeambte in je handbagage wilde kijken, maar ik kon gewoon doorlopen.

Bij de paspoortcontrole was het niet druk en was ik snel in bezit van de exitstempel. Direct na de paspoortcontrole was weer een veiligheidscontrole waar ik ook niet hoefde te wachten. Natuurlijk was ik vergeten mijn water uit de handbagage te halen en dit hadden ze gezien. Bij binnenlandse vluchten waren vloeibaarheden geen probleem maar dit was de veiligheidscontrole voor internationale vluchten.

Na de veiligheidscontrole kwam je direct in de taxfree shop met dure prijzen. Net voor de ingang zat een drugshond te wachten tot er iemand met drugs in zijn bagage zou passeren. Alle prijzen waren in US dollars waardoor je, indien je niet met dollars kon betalen, die eerst naar Colombiaanse peso’s moesten worden omgerekend voor cashbetalingen of betaling met VISA. Doordat het inchecken heel traag verliep hadden we nog maar twintig minuten voordat het boarden (1 uur voor vertrek) zou beginnen.

Het was dus eerst zoeken naar een wisselkantoor voor het omwisselen van de lokale munt naar euro's. Omdat men geen muntstukken in euro's had konden niet alle peso’s gewisseld worden. Daarom dronk ik nog een koffie en kocht ik iets kleins om te eten bij een koffiebar waar net zoals bij sommige andere zaken in de luchthaven de prijzen niet aangeduid waren. Hierdoor bestond de kans dat ik teveel moest betalen, maar zo was ik wel mijn resterende peso’s kwijt en kon ik bijbetalen met VISA.

Een fles water kopen met VISA kon niet omdat die met een creditcard pas kan vanaf een minimumbedrag. Daarom kocht ik in een winkel nog gevulde chocoladebolletjes met kokos en een flesje water. Hier waren de prijzen ook in US dollars (voor de chocoladebolletjes, de prijs van het water was niet aangeduid, was de prijs veel hoger dan die in dezelfde winkel in de nationale terminal van Cartagena).

Het boarden begon slechts 45 minuten voor vertrek en de vlucht terug werd uitgevoerd door een B787 Dreamliner met identiek comfort als de heenvlucht. De stoelindeling was 3-3-3 en iedereen had een eigen tv-scherm met een ruim aanbod films, tv-series, muziek, games en vluchtinfo. Het filmaanbod was niet gewijzigd ten opzichte van de heenreis. Blijkbaar wijzigt Air Europa niet maandelijks de films. De heenreis was in juli en de terugreis in augustus.

Oortjes kon je enkel maar verkrijgen tegen betaling van drie euro of je kon je eigen oortjes gebruiken. Ik had de tijdens de heenreis gekochte oortjes nog daardoor kon ik direct genieten van het systeem. De beenruimte was, omdat ik groot ben, voor mij terug niet voldoende. Bij het reclinen schoof je zetel naar voren zodat je iets beter kon slapen.

Het vliegtuig was zo goed als vol en iets voor schematijd vertrokken we van de gate. Eerst werd de veiligheidsvideo getoond op de tv-schermen en daarna stonden we snel aan het begin van de startbaan. We stegen op in de richting van de stad en hadden dus nog een prachtig zicht over het verlichtte Bogota. Snel waren we op kruishoogte en begon men met de verkoop van de oortjes. Tijdens het eerste gedeelte van de vlucht die negen uur en een minuut ging duren was er nog even turbulentie maar toen we aan de oversteek van de Atlantische Oceaan begonnen heeft het vliegtuig niet meer bewogen. Na een uur begon de maaltijdservice. Je kon kiezen tussen pasta of vlees, ik had de pasta en die was best lekker.

Tijdens de maaltijd was er volledige barservice inclusief alcohol. Na het eten kwam men nog rond met koffie en thee. De bemanning deed net voor het afruimen nog een tweede ronde koffie en thee en je kon toen ook nog een bekertje water krijgen. Eén van mijn reisgenoten, die aan het raam zat, vroeg ook nog een bekertje water en de steward die ons bediende zei dat zijn fles water was leeg, en verwees ons door naar zijn collega die enkele meters van hem vandaan water aan het schenken was. Blijkbaar was de dame met haar gedachten ergens anders want ze liep gewoon door waardoor mijn medereiziger geen bekertje water kreeg, zelfs na het proberen haar aandacht te trekken.

Nadat het afval was opgehaald en de bemanning nog vlug met het karretje met taxfree producten rondreed, gingen de lichten uit en werden de ramen verplicht gedimd. Tijdens de nacht kwam de bemanning niet rond met drank. Als je water wilde dan moest dit gehaald worden achter in het vliegtuig. Hier had ik mij op voorbereid, want ik had die fles water op het vliegveld gekocht. Zo hoefde ik de bemanning niet te storen 's nachts. Door het gebrek aan beenruimte heb ik bijna niet geslapen.

Anderhalf uur voor de landing werden de lichten geleidelijk aangestoken en werd het ontbijt geserveerd. Dit was een opgewarmd broodje ham/kaas met yoghurt, fruitsalade en je kon fruitsap, frisdrank of water krijgen. Daarna kwam de bemanning langs met koffie en thee. Toen de stewardess bijna bij mij was vroeg een passagier aan de andere kant van het gangpad iets en na deze passagier te hebben geholpen, vergat ze onze rij te voorzien van koffie. Ik moest haar aandacht trekken, dus heb ik even haar arm licht aangeraakt zodat ze merkte dat er iemand nog iets wilde vragen. Zo hebben we dus nog onze tweede kop koffie gekregen.

Via Porto vlogen we naar Madrid waar we op tijd landden. Het vliegtuig werd aan het uiteinde van terminal 1 geparkeerd, het kon bijna niet verder rijden. Na het uitstappen moesten we via de trap een verdieping omhoog om zo een lange weg af te leggen naar de transferpaspoortcontrole. Om deze controle te bereiken moesten we regelmatig naar boven of beneden gaan in de oude terminal. De paspoortcontrole was snel en we konden naar beneden naar de transferveiligheidscontrole, waarna we terug in het winkelgedeelte van terminal 2 kwamen.

We moesten terug naar terminal 3 aan de E-gates, wat aan de andere kant van de terminal in het noorden lag. Je ziet dat deze terminal redelijk oud is, maar men heeft toch geprobeerd om het zo aangenaam mogelijk te maken. Het vertrek van de vlucht naar Brussel was pas om 15.15 uur, waardoor we nog voldoende tijd hadden. De vlucht werd net zoals tijdens de heenreis uitgevoerd door een Embraer 195 en kwam ruim op tijd aan vanuit Brussel.

Het instappen begon iets later dan aangeduid op de boardingspass maar omdat dit een klein vliegtuig is, 112 passagiers, was iedereen perfect op tijd aan boord en konden we zelfs iets vroeger vertrekken. De startbaan was niet ver waardoor we redelijk snel konden opstijgen. De veiligheidsinstructies werden hier door het personeel voorgedaan, omdat dit vliegtuig geen tv-schermen had. Deze vlucht zat goed vol, er waren vier vrije plaatsen in Economy Class en alleen de eerste rij in de Business Class was nog vrij. Tijdens deze vlucht was er eten en drinken tegen betaling, de prijzen waren redelijk. De beenruimte was weer zeer minimaal, ongeveer even veel als bij Ryanair. De stoelindeling was 2-2. De bemanning was vriendelijk.

We naderden Brussel vanuit het zuidwesten en we vlogen over de stad waardoor we een prachtig zicht hadden op de Basiliek van Koekelberg, het kantoor waar ik werk. Degenen aan de linkerkant van het toestel keken uit op het Atomium. Tien minuten voor aankomsttijd landden we op de baan ten westen van terminal A, waar normaliter de vluchten vertrekken. Hierdoor waren we ook snel aan bij de terminal. Via de Connector kwamen we aan in de bagagehal en na nog geen vijf minuten te hebben gewacht kwam de bagage reeds op de band. Het was op dit ogenblik zeer rustig op de luchthaven.

Na het afscheid genomen te hebben van mijn reisgenoten namen we nog met enkelen de trein. Van het landen tot het treinstation, deden we in slechts dertig minuten, inclusief de aankoop van het treinticket. Helaas hadden we de rechtstreekse trein naar Brugge gemist waardoor het een overstap in Brussel-Noord ging worden. De vlucht van Bogota naar Madrid geef ik een 6,5 goed eten en entertainment, maar de beenruimte terug was te gering voor een nachtvlucht en niet alle bemanningsleden waren vriendelijk. De vlucht naar Brussel geef ik een 7: vriendelijke bemanning maar wel bijna geen beenruimte.

Naam inzender bij de redactie bekend

Reageren op artikelen? Zorg dat je bent ingelogd. Al vanaf 9,95 euro per jaar heb je toegang tot alle artikelen op Luchtvaartnieuws.nl en Zakenreisnieuws.nl en toegang tot het reactie gedeelte. Er gelden spelregels. De redactie behoudt het recht om reacties die niet aan de regels voldoen te verwijderen.

Copyright Reismedia BV 2017