We moeten steeds meer en steeds langer werken. We werken bij nacht en ontij en hebben daarbij ook nog eens het probleem van de tijdverschillen. Gisteren New York en morgen naar Tokyo, het lijkt allemaal zo mooi. Phuket en Copacabana, here we come.

Deze heren speelden op kompleet verschillende tijdstippen een rol in mijn leven. Ze kenden elkaar niet, de ene was Amerikaan de andere Canadees. Er was niets wat hen onderling verbond. De enige overeenkomst was dat ze allebei de kost verdienden met vliegen. De oude Bill heette Watson van achternaam en was een FAA examinator en nam dus examens af voor alle brevetten. De jonge Bill heette Gillies van achternaam en was mijn collega in de tijd dat ik op Dominica woonde en vloog.

Vriend Wilfred van Beek vertelt over Brazilië, zijn tweede vaderland. Nota bene Amersfoort, op een terras. Als een soort huwelijksreis maakte hij een paar jaar geleden een trip van 12000Nm over het hele land in zijn trike (!). De Telegraaf schreef er een paginagroot artikel over. Maar lang niet alles is beschreven.