Jazz Aviation: Winnipeg - Montreal, 24 mei 2016

26 augustus 2016

Vandaag weer richting huis, de avond ervoor in het hotel ingecheckt en de ruimbagage online betaald. Op de luchthaven de boarding cards uitgeprint en het bagagelabel om de koffer geplakt. Hoewel er slechts twee balies van Air Canada waren geopend, waren we gelijk aan de beurt. De vriendelijke dame gaf direct aan dat onze vlucht met een uur vertraagd was. Daarnaast werd de vlucht niet gevlogen met een CR705 maar met een DHC-8 400NG. Dat vond ik wel jammer omdat van de CR705 er slechts 16 gebouwd zijn welke allemaal bij Jazz Aviation (een feeder van Air Canada) vliegen.

Desondanks is de dash 8 een prettig toestel. Enkel is het nadeel dat de dash een stuk trager is dan de CR. Vandaar de vertraging. 'Onze' kist was vroeg in de ochtend op tijd vertrokken uit Toronto maar kwam dus al een uur later aan in Winnipeg. Bij de security stond er al een fikse rij, ondanks dat er een tweede punt werd geopend duurde het toch nog een half uur voordat de bagage en ik door de scanners konden. Al kon ik me er niet druk om maken, we moesten tenslotte toch langer wachten.

Na de controle bij Starbucks een smakelijk ontbijt verorberd. De winkels stellen op Winnipeg niet bijzonder veel voor. Gelukkig heb je in terminal een goed uitzicht op al het verkeer, waarbij je ook nog redelijk goed kan fotograferen. Al met al geen straf waardoor de tijd nog lekker vlot voorbij ging.

Nadat ik het toestel binnen zag komen rustig naar de gate gewandeld. Hier deed men z’n best om de vertraging te minimaliseren. Het instappen ging weer aan de hand van de bekende zones. En binnen no time zat iedereen op zijn stoel. De dash was goed gevuld met ongeveer 6 lege stoelen. Tijdens het ontbijt via de bekende sites gekeken welke toestel we zouden hebben en gelezen dat het toestel net iets ouder dan twee jaar oud was. Het interieur zag er dan ook netjes uit. Voor de rest is het duidelijk een regionaal toestel. De beenruimte is voldoende maar beduidend minder als bij de Airbussen en de stoelbreedte is ook minder. Tenslotte is er geen flight entertainment aanwezig.

Nadat de motoren waren gestart werd er met snel koers gezet naar de baan. Ook hier de excuses voor de vertraging van de captain en vertelde ze dat de vlucht twee uur en drie kwartier ging duren. Uiteraard langer als dat de CR erover zou vliegen, met de vertraging erbij had ik al snel in de gaten dat onze overstap op Ottawa een korte zou worden. De take-off was in de stand raket en blijft toch meer hebben als een toestel met straalmotoren. Kort na de start nog getrakteerd op de nodige bumps. Door bijkomende de sterke windstoten werden we een twintigtal minuten letterlijk alle kanten op geslingerd.

Nadat we in stabielere lucht waren begon de crew aan de catering. De service aan boord bij Jazz is gelijk aan die van Air Canada. De crew liep zeer frequent langs met water, koffie, thee en jus voor de liefhebbers. Omdat we op 'slechts' 25000 feet vlogen zie je net iets meer details in het landschap wat absoluut de moeite waard is. De purser kwam tijdens de vlucht langs bij alle passagiers die een aansluitende vlucht hadden. Zij gaf aan dat we in Ottawa even uit het toestel moesten om daarna met hetzelfde toestel gelijk door te vliegen naar Montreal. Een nette en persoonlijke benadering naar de passagiers toe.

In de buurt van Ottawa volgde er een snelle daling en nette landing in Ottawa. Eenmaal uitgestapt kon ik even snel naar het toilet en binnen nog geen 10 minuten zaten we alweer in de dash voor de volgende leg. Zowel toestel als crew was hetzelfde enkel waren er nu niet meer dan 10 passagiers. De take-off was weer standje raket en met een tiental minuten zaten we op onze kruishoogte van 18000 feet. De vlucht of beter gezegd het vluchtje naar Montreal duurde slechts 35 minuten waarbij men langskwam met water en een zoutje. Binnen de kortste keren kwam de skyline van Montreal al in zicht en volgde er wederom een nette landing. Na een korte taxirit werd de dash geparkeerd bij een remote gate.

Tijdens het uitstappen vond de persoon voor mij het nog nodig om te gaan klagen dat het een oud toestel was en dat het de laatste keer was dat hij met Jazz vloog enz, enz. Erg vermoeiend zo'n persoon, gelukkig gaf de man de moed op nadat een andere passagier in 'beschaaft' Frans riep dat ie z’n waffel moest houden en doorlopen.

Na een korte wandeling door wat gangen lagen de koffer al op de bagageband. Conclusie, het was een prima vlucht en gelukkig hadden wij geen krappe overstap in Montreal. Waarschijnlijk was er geen vertraging geweest als met de CR had ingezet. Mede door de persoonlijk benadering van de crew is mijn waardering een 7,5.

R. Breuer

Reageren op artikelen? Er gelden spelregels. De redactie behoudt het recht om reacties die niet aan de regels voldoen te verwijderen.

Copyright Reismedia BV 2017