Arnold Burlage: De Grote Onbekende

23 augustus 2015

Ministers en politici in ons land zouden zich de ogen uit hun kop moeten schamen. Zo, dat is er uit, geheel voor eigen rekening. Zonder luid protest, waarin onze politici doorgaans zo kunnen schitteren, een landgenoot al meer dan 6 jaar gevangen laten houden, zonder proces, is een schande. Een godsschandaal!

Inderdaad, het gaat hier om Julio Poch, de Transavia-piloot die op een luchthaven in Spanje in de zomer van 2009 uit de cockpit werd gehaald en gearresteerd. Verdacht van het uit vliegtuigen boven zee dumpen van tegenstanders van het regime onder aanvoering van een gevaarlijke gek, Jorge Videla. Waar of niet waar, daarover gaat mijn aanklacht niet.

Julio Poch werd op een wel heel vreemd tijdstip en nog vreemdere manier gearresteerd. Nota bene op de laatste vlucht voor zijn pensionering, vergezeld van zijn echtgenote en zijn zoon, eveneens piloot bij Transavia, die de laatste vlucht van zijn vader als co-piloot meemaakte.

De voorziene laatste landing werd echter nooit gemaakt. Julio, die aanvankelijk met collega's op het thuisfront dacht aan de perfecte practical joke, belandde in de cel en zit daarin nog steeds... Zonder enige vorm van protest,  kennelijk met instemming van ons kabinet en ons parlement.

De autoriteiten in ons land waren immers ook van de arrestatie op de hoogte. Keurig geïnformeerd door de Spaanse autoriteiten aan wie om de arrestatie was gevraagd van de uit Argentinië afkomstige Julio, nu met een dubbele en ook Nederlandse nationaliteit.

En naar het schijnt was ook de inmiddels vervangen (?) Transavia-directie op de hoogte. De uitnodiging voor de traditionele borrel met collega's na Julio's full stop, was al van het mededelingen-bord verdwenen voor het nieuws van de arrestatie wereldkundig was gemaakt.

Het ene raadsel volgde het andere op. Zonder enige slag of stoot - de regering zweeg, de kamerleden staken hun kop in het zand en zelfs protest van de Transavia-directie bleef uit tot op de dag van vandaag. Slechts een handjevol collega's maakt zich nu al jarenlang vergeefs druk om Julio een eerlijk proces te bezorgen. Ook oud Transavia-topman Peter Legro, ruim voor Julio's arrestatie al gepensioneerd, roert regelmatig en in niet mis te verstane woorden de trom. Maar protesten die er wat toe kunnen doen, bleven uit. Regering en politici zijn er even niet. Nou ja, even niet....

De mensenrechtenbeschermer Frans Timmermans, altijd goed om in het licht van de camera's zelf een traantje weg te pinken, zweeg. Roeptoeter Bertje Koenders, doorgaans belust op publiciteit, heeft het alleen over Bertje Koenders. En partijgenoot Diederik Samsom, altijd snel in het geweer als er een activist van pool tot amazone in het gevang belandt wegens vernieling van andermans eigendommen, dringt ook al niet aan op een eerlijk proces of vrijlating van de piloot.

Nog gekker, mr. Geert Jan Knoops, de advocaat die door familie en collega's is ingeschakeld om Julio's belangen te behartigen, komt niet verder dan te wijzen op het feit dat zijn cliënt nu wel erg lang vastzit zonder protest. En hij waarschuwt dat het nog wel eens een paar jaar kan duren met een gerede kans op een desastreus - dus een veroordeling - resultaat.

Zo goed als mr. Geert Jan doorgaan is in het zoeken van publiciteit, zo slecht is hij dat nu in het geval van zijn Argentijns-Nederlandse cliënt. Geen woord of luid verwijt van hem over wat regering en politici tot nu toe nalieten. Geen hardop gestelde vraag of wellicht de banden van ons koningshuis met Argentinië te maken hebben met de onverklaarbare radiostilte. Nee, de advocaat rept dan in tv- en radio-uitzendingen maar liever over zijn mariniersopleiding, zijn zeilprestaties of zijn werk als stratenmaker in zijn studententijd.

Wat is er in godsnaam aan de hand? Wat is er achter de schermen bedisseld over en rond deze schrijnende zaak. Uiteindelijk gaat het ook niet om de vraag schuldig of onschuldig. Het gaat om een eerlijk proces in een land dat het dictatoriale regime van Jorge Videla achter zich liet in ruil voor een democratie, lid van de Verenigde Naties met daarbij behorende erkenning van alle mensenrechtenprincipes.

Telt in ons land plots allemaal niet. Wedden dat binnenkort weer een groepje Greenpeace-activisten, die een Japanse walvisvaarder bestormen, binnen enkele uren in bescherming wordt genomen door vrijwel zeker politici van de PvdA? En laten nu de laatste twee ministers van Buitenlandse Zaken - Fransje Timmermans en Bertje Koenders, door diezelfde partij op hun prestigieuze zetel zijn geholpen. Allebei op weg naar een nog belangrijkere zetel...

Wat stelt onze politiek nog voor? Welke beloften, niet alleen van de VVD, moeten we nog geloven? O ja, zelfs de PVV, altijd goed voor wat schoten voor de boeg, zwijgt tot nu toe over Julio in het Argentijnse cachot.

Misschien een verschrikkelijk dom idee... Maar wordt het geen tijd voor een parlementaire enquête om het eigen falen van ministers en politici eens te onderzoeken? Of zou dat van de Grote Onbekende niet mogen!

Arnold Burlage
[email protected]

PS

Met excuses...dit keer geen echte luchtvaart column. Maar ik vond uit de grond van mijn hart dat ik dit moest opschrijven. Gewoon omdat we dit van wie dan ook niet kunnen pikken!

Reageren op artikelen? Er gelden spelregels.

Copyright Reismedia BV 2019